( 1 ) من گفتم ( 31 سوره مدثر ) : « تا يقين جويند آن كسانى كه به آنها كتاب داده شده » فرمود : يعنى يقين كنند كه خدا و رسولش و وصىّ او حق است . گفتم : « و بيفزايد آن كسانى كه ايمان دارند به ايمان خودشان » فرمود : ايمانشان به ولايت وصى بيفزايد . گفتم : « و ترديد به خود راه ندهند آن كسانى كه اهل كتابند و مؤمنين » فرمود : يعنى نسبت به ولايت على ( ع ) . گفتم : اين ترديد و شك چيست ؟ فرمود : مقصود از آن اهل كتاب و مؤمنان است كه خدا آنها را ياد كرده ، پس فرمود : براى آن كه در ولايت شك نكنند . گفتم : « و نيست ( آن دوزخ يا شماره خازنان آن يا اين سوره - از بيضاوى ) جز ياد آورى براى بشر » . فرمود : آرى مقصود از آن ولايت على ( ع ) است . گفتم ( 35 ) : « به راستى آن يكى از گرفتارىهاى بزرگ است » . فرمود : مقصود ولايت است ( كه بزرگترين مشكل و گرفتارى در اسلام بوده و تا كنون هم هست ) . گفتم ( 37 ) : « براى هر كدام از شماها كه بخواهد پيش آيد يا پس رود » فرمود : يعنى هر كه به سوى ولايت ما پيش آمد از دوزخ پس افتاد و هر كه از ولايت ما پس افتاد به دوزخ پيش افتاد . گفتم ( 39 ) : « جز اصحاب يمين » فرمود : به خدا سوگند آنان شيعيان ما هستند . گفتم ( 43 ) : « نبوديم ما از نمازگزاران » فرمود : يعنى ما دوستدار وصى محمد نبوديم و نه اوصياء بعد از او و به آنها صلوات نمىفرستادند .